Korte verhalen · 25. april 2020
De auto start niet meer. Ik had het kunnen weten. Een Renault 19 uit 1992 in handen van een persoon zo laks als ik, die houdt er een keer mee op. Het is alleen verduveld vervelend dat het net vandaag is. Bijna op de plek van bestemming. Hoe ver zou het nog zijn? Drie kilometer, vijf hooguit? Ik kan alles opnoemen wat ik fout heb gedaan: slecht onderhouden, te laat olie ververst, te hard over alle hobbels en kuilen gereden, hem te weinig lieve woordjes toegefluisterd. Ik kijk rechts naast me. Ze...
De alledaagsheid der dingen · 04. april 2020
De speeltuin waar ik vroeger als kind vaak kwam, was groot en mooi, met metalen speeltoestellen, in geel en rood en blauw geverfd en een paar houten glijbanen. De grootste glijbaan stond in het midden: een metalen trappenhuis met een uitgang naar de lage glijbaan en een uitgang naar de hoogste. Die vond ik superspannend. Met een bonzend hart klom ik omhoog, ging klaar zitten en sloot – als ik dan eindelijk losliet – uit pure angst mijn ogen om ze onderweg toch stiekem eventjes open te doen....
De alledaagsheid der dingen · 03. april 2020
Ik staar al dagen naar mijn beeldscherm. In deze tijden van corona komt er niets uit mijn vingers. Overdag werk ik thuis en staar ik naar een ander beeldscherm, dat van mijn werklaptop. Ik facetime veelvuldig met collega’s. In huis verdelen we de werkplekken naar gelang we moeten bellen of videovergaderen of niet. Mijn niet al te ergonomisch verantwoorde werkplek levert pijn in mijn schouders op en een fikse hoofdpijn. De verbouwing bij de buren die ver over schema is en zorgt voor snerpend...
De alledaagsheid der dingen · 20. februari 2020
Toen ik klein was, wist ik precies wat ik wilde worden: schrijver! De verhalen popten op in mijn hoofd en kwamen in rap tempo op papier. Eerst met pen, toen met de typemachine, nog weer later met de elektrische schrijfmachine en daarna op computer en laptop. Wat wil zeggen: ik ben toch echt al een tijdje groot. Schrijver was ik nog niet. De verhalenstroom droogde op. Er moest gewerkt worden, er kwamen een partner en kinderen. Maar toch: het bleef kriebelen. Ik wilde nog steeds schrijver worden....
Vrouw en werk · 21. december 2019
In vroeger tijden kreeg je als nieuwbakken papa twee dagen verlof. De eerste dag om je vrouw bij te staan tijdens de bevalling, de tweede dag om aangifte van de geboorte te doen. En dat was het. Het werd dus echt hoog tijd dat het partnerverlof werd uitgebreid. Inmiddels heb je als vader (of partner) recht op vijf dagen betaald verlof en per 1 juli komt daar nog eens vijf weken bij tegen 70% van het verlof. En ik durf nu al te stellen dat heel veel partners dat niet zullen opnemen. Tenzij je...
Korte verhalen · 06. november 2019
Ik ben een oude man in een veel te groot huis. Dat ik oud ben is niet het probleem, het te grote huis ook niet. Het is de stilte. Die drukt te zwaar op mij. Ik leef met het geluid van de televisie. Er zijn dagen dat ik slechts met mezelf spreek. Om het raspen van mijn keel te voelen, het schorre gekraai dat mijn stem voortbrengt. De schaarse praatjes die ik heb, zijn met mijn thuishulp en met bezorgers: pakketjes, maaltijden, boodschappen. Er zijn meer dan genoeg dagen dat ik de deur niet...
De alledaagsheid der dingen · 07. oktober 2019
Mijn zoon wil graag naar het HBO, Medische hulpverlening. Een opleiding die op verzoek van de sector is opgezet, omdat men grote tekorten verwacht. Vanwege de vergrijzing. Ook wil men met die opleiding meer jongens en allochtonen interesseren, die zich tot de gewone HBO opleiding Verpleegkunde niet aangetrokken voelen. Dat herkennen wij, mijn zoon en ik, want ook hij wil wel graag de ambulance op of de spoedeisende hulp in, maar niet eerst vier jaar verpleegkunde studeren en zich pas daarna...
De alledaagsheid der dingen · 04. oktober 2019
Tussen knooppunt Oudenrijn en knooppunt Lunetten ligt de Galecopperbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Die brug is een paar jaar geleden opgeknapt, maar dat gebeurde in een hete zomer, waardoor er nu problemen ontstaan in de winter. Of zoiets. Want dat is niet eens het belangrijkste. Wel belangrijk is, dat die brug dus nu opnieuw onderhanden wordt genomen en dat leidt zoals Rijkswaterstaat stelt: “tot zeer ernstige verkeershinder” met een vertraging van 30 minuten of meer. Je zou dan toch...
Korte verhalen · 27. september 2019
Een aardige juffrouw had hem in de taxi gezet. Dat was geen probleem, dat deed ze wel vaker. De taxichauffeur was wel een beetje vreemd. De man begroette hem alsof hij een oude bekende was, maar hij kon zich niet herinneren dat hij de chauffeur ooit eerder gezien had. Wel bevreemdde het hem dat Agnes niet bij hem was. De aardige juffrouw had gezegd dat de taxi hem naar het ziekenhuis zou brengen en dat daar een verpleegster bij de ingang op hem zou wachten. Voor de zekerheid had ze het ook voor...
De alledaagsheid der dingen · 06. september 2019
Ik vind het zo’n sneu bericht. Op 19 augustus kwam een man aan in een Frans ziekenhuis voor chemotherapie. Er was wat vertraging op de afdeling ontstaan en het personeel bracht hem naar de wachtkamer. Ook werd hem nog een maaltijd opgediend tijdens het wachten. De man was een zeventiger en leed aan Alzheimer. Toen de verpleging hem wilde ophalen voor zijn behandeling, bleek hij verdwenen. Natuurlijk werd er gezocht, maar niemand vond hem terug. Tot donderdag 5 september. De arme man werd...

Meer weergeven